Video bewerken en verlengen met Seedance 2.5: een promptgids

De duurste gewoonte in AI-video is een clip die je al mooi vindt opnieuw laten draaien. Het licht klopte, het spel landde, de camerabeweging deed het eindelijk — en dan genereer je het geheel opnieuw omdat één rekwisiet de verkeerde kleur heeft, of omdat het shot drie seconden te vroeg eindigt. Elke nieuwe poging is een verse worp met de dobbelsteen tegen alles wat al werkte.

Bewerken en verlengen in Seedance 2.5 bestaan om die gewoonte te doorbreken. Allebei draaien ze in de videowerkruimte van OmniArt: kies Seedance 2.5, geef het een video die je al hebt, en verander er één ding in — of zet er tijd aan de voor- of achterkant bij — in plaats van opnieuw te beginnen.

De discipline erachter is voor beide dezelfde, en ze is ongebruikelijk expliciet. Benoem één bewerkmaster. Baken de bewerking smal af. Schrijf uit wat niet mag veranderen. En beschrijf bij verlengingen het grensframe voordat je iets nieuws beschrijft. Krijg je die vier goed, dan stopt het model met je prompt te lezen als uitnodiging om het shot opnieuw te interpreteren.

Wat vastligt voordat je iets typt#

Bewerken en verlengen erven allebei instellingen van de video die je uploadt, en dat verrast mensen de eerste keer. Je kunt de beeldverhouding niet kiezen, en bij bewerken ook de duur niet.

Twee praktische gevolgen. Ten eerste: heb je een andere beeldverhouding nodig, dan geeft bewerken je die niet — dat is herkadreren, en de workflow om een videokader uit te breiden behandelt dat apart. Ten tweede: een bewerkt resultaat dat een fractie van een seconde langer of korter terugkomt dan je bron is verwacht gedrag, meestal door de verwerking van overgangsframes, en geen mislukte generatie. Inhoud en de volgorde van gebeurtenissen blijven in grote lijnen gelijk.

Waar het generatiescherm output_format aanbiedt, kies je MOV voor bewerken en verlengen. De officiële richtlijn beveelt MOV aan voor zowel de invoer als de uitvoer van verlengwerk, omdat dat de beste kans geeft op behoud van kleur, helderheid, doorlopend geluid en een schone las.

Deel 1: een video bewerken die je al hebt#

Bewerken dekt alles wat verandert wat er al in het kader zit: een onderwerp wisselen, een achtergrond vervangen, een muziekbed weghalen, een verdwaald object opruimen. De patronen hieronder delen één ruggengraat — verklaar de bronvideo tot enige autoriteit en versmal de wijziging daarna tot het model nergens meer kan improviseren.

Het algemene bewerkpatroon#

Elke bewerkprompt die het waard is om te schrijven heeft vijf blokken. De eerste twee doen het zware werk: ze vertellen het model welk materiaal gezaghebbend is en welk materiaal slechts een stukje staal is.

Uitgewerkt voorbeeld — een lichtwisseling op een vast tijdvak, zonder verdere gevolgen:

Let op wat de afbakening daar doet: ze staat één bewuste uitloop toe (de huidtint die op het nieuwe licht reageert) en wijst al het andere af. Juist door het toegestane neveneffect te benoemen, negeert het model het niet én pakt het het niet aan als vrijbrief om de hele kamer opnieuw te belichten.

Onderwerpen vervangen en de tijdlijn erven#

Een object wisselen is waar “sole editing master” zich terugbetaalt. Een referentieafbeelding van het vervangende object draagt een achtergrond, een compositie en een lichtrichting mee waar je niet om vroeg, en het model importeert dat allemaal maar wat graag als je het niet verbiedt.

Bij het vervangen van een onderwerp komt er een vijfde blok bij, [Timeline Inheritance], en dat is het deel dat de meeste mensen overslaan en daarna betreuren.

Erven van de tijdlijn is één zin die zegt: het nieuwe object verschijnt wanneer het oude verscheen, beweegt waar het bewoog, wordt afgedekt wanneer het werd afgedekt en verdwijnt wanneer het verdween — op dezelfde timing, langs dezelfde baan, op dezelfde snelheid. Zonder die zin verschijnen vervangingen vaak te laat, drijven ze van de oorspronkelijke baan af of blijven ze nog even hangen nadat het origineel al uit beeld was.

Achtergronden vervangen#

Een achtergrond vervangen is het omgekeerde van een onderwerp vervangen: het silhouet is de grens, en alles daarbinnen is beschermd.

De regel die het laat werken, is een strakke lezing van de taak van de referentieafbeelding. @Image 1 levert de ruimtelijke indeling, materialen, scherptediepte, omgevingskleur en lichtrichting — en verder niets. Zeg dat expliciet, inclusief "do not use the people or foreground objects in the image."

Dat de afdekkingsverhoudingen in de behoudlijst staan, telt zwaarder dan het lijkt. Zodra een hand voor een lichaam langs gaat of een stoel het onderwerp kruist, moet de nieuwe achtergrond dezelfde diepteordening respecteren — anders leest de wissel als een sticker.

Geluid bewerken#

Dialoog, taal, stem, achtergrondmuziek en geluidseffecten worden los van elkaar bewerkt en los van het beeld. De opbouw blijft gelijk: benoem de spreker of de geluidscategorie, de bedoelde wijziging en welke andere geluiden blijven staan.

Achtergrondmuziek verwijderen springt er hier uit. Seedance 2.5 kan de muziek weghalen en de sprekende stem behouden, en — precies het stuk dat in andere tools misgaat — het laat ondertitels in beeld en andere visuele elementen daarbij ongemoeid. Daarmee wordt "clean vocal track, original picture intact" één generatie in plaats van een omweg via een audiogereedschap.

Smart Edit, Edit with marks en Edit Video#

Drie verwante schermen, met één formule ertussen:

Gewone Smart Edit neemt [Specific modification object/what] + [Action and change description] + [Effective time sequence]. Bewerken met markeringen zet daar nog één blok voor:

De markeergereedschappen zijn kaders, lijnen, pijlen, tekst en gekleurde punten, plus een gum. Het blok dat mensen te dun schrijven is de oriëntatie: je moet zeggen met welk gereedschap je hebt getekend én of het model binnen of buiten die markering moet handelen. "Within the red box." "The area the red arrow points to." "To the left of the red line." "At the landmark point." Zonder dat is een kader dubbelzinnig — bescherm dit, of verander dit?

Bruikbare werkwoorden om naar te grijpen: "Edit the xx in the video", add, delete/remove, modify/replace/change to. Houd de timing er in dezelfde adem expliciet bij, zoals in "modify everything entirely from 0 to 8 seconds."

Gedeeltelijk wissen en een shot opnieuw kadreren#

Twee mogelijkheden om te kennen voordat je besluit opnieuw te genereren:

Gedeeltelijk wissen en spoorloos verwijderen. Kwast of kader een gebied en haal weg wat erin zit. Het model vult de achtergrond opnieuw aan volgens natuurkundige en lichtlogica in plaats van uit te smeren, dus rommel in een hoek, een verdwaalde voorbijganger of een rekwisiet dat je niet meer wilt is een lokale ingreep. Het werkt ook de andere kant op — gericht een element vervangen zet een nieuw element in datzelfde gebied, mét het perspectief en de sfeer van de oorspronkelijke video er al op.

Perspectief in de ruimte aanpassen. Omdat het model de ruimtelijke verhoudingen in de bron leest, kun je een shot dat je al hebt opnieuw kadreren: van bovenaf, van onderaf, in eerste persoon, of "replace the multi-camera switching shots with a fixed frontal shot, and keep the characters and background unchanged." Verhoudingen en indeling blijven door de wijziging heen samenhangend. Zo wordt een degelijke maar vlakke take een geregisseerde take, zonder het spel opnieuw te draaien.

Deel 2: een video verlengen die je al hebt#

Verlengen is de andere helft van niet opnieuw beginnen. Elk resultaat van 30 seconden of korter kun je verlengen, en verlengingen stapelen — je kunt aan het resultaat blijven toevoegen, als een matroesjka, tot 60 seconden doorlopende video. De beeldverhouding blijft aan de bron vastzitten, maar anders dan bij bewerken stel je de duur zelf in.

De promptregel is één zin lang: lijn het grensframe uit voordat je iets nieuws beschrijft.

Vooruit verlengen#

Bij vooruit verlengen sluit het eerste frame van de verlenging aan op het laatste frame van de bron. Beschrijf dus eerst de doorlopende toestand van dat laatste frame en daarna wat er gebeurt.

Ingevuld:

Achteruit verlengen#

Achteruit verlengen bouwt het segment vóór je bron. Beschrijf eerst wat er gebeurt en definieer daarna het eerste frame van de bron als de expliciete eindtoestand van het nieuwe segment.

Die tweede helft is precies het deel dat misgaat als je het overslaat. Alleen "then connect to the source video" schrijven laat het model twee manieren om de mist in te gaan: personages of effecten die bij de bron horen komen te vroeg het voorafgaande segment binnen, of het beeld blijft veranderen nadat het de doeltoestand al heeft bereikt.

Verlengingen met extra referentiemateriaal#

Breng je afbeeldingen of geluid mee in een verlenging, definieer dan eerst de rol van elk materiaal en zeg daarna dat de bronvideo de grens bepaalt. Nieuw materiaal mag personages, rekwisieten of geluid aanvullen — het mag de sturing van de las door het laatste (of eerste) frame van de bron niet overrulen.

Voeg bij achteruit verlengen nog één regel toe die benoemt welk materiaal pas na het begin van de bronvideo mag verschijnen:

Materiaalrollen benoemen is dezelfde vaardigheid die het model overal beloont; de gids voor prompten met referenties in Seedance 2.5 gaat op die kant dieper in.

Woordenschat en beperkende zinnen voor verlengen#

Het model reageert op specifieke termen. Gebruik "forward extension", "backward extension" en "continuation" in plaats van de bedoeling in je eigen woorden te omschrijven. Voor een verlenging van een heel shot dat als één doorlopende take moet aanvoelen, zet je de beperkende zinnen er rechtstreeks bij:

Verlengen ontsluit ook regie in etappes — laat het personage tien seconden rennen, keur dat goed en geef de sprong pas in de volgende verlenging op. Complexe handelingen die als één lange generatie mislukken, slagen vaak wel als estafette van goedgekeurde etappes.