Wideo produktu na marketplace: najpierw udowodnij przedmiot, potem wpraw go w ruch

Wideo produktu na marketplace pomaga kupującemu rozpoznać przedmiot, który zaraz kupi. Ruch ma sens, gdy kadr nieruchomy zostawia funkcję niejednoznaczną, na przykład pokrywkę, która się otwiera, albo pasek, który zwisa. Klip, który wymyśla kieszeń, kolor albo pojemność, przestaje być dowodem oferty.

Przykład to dwa fikcyjne towary: ceramiczny kubek podróżny z pokrywką i mała płócienna torba. Jak zamienić zdjęcia produktu w reklamy wideo omawia haczyki i tempo reklam w mediach społecznościowych. Od zdjęcia produktu do wideo omawia przejście od kadru do ruchu. Ta strona zostaje przy wersji do oferty.

Oddziel dowody oferty od haczyka społecznościowego

Ujęcie oferty odpowiada, czy to ten produkt. Haczyk społecznościowy odpowiada, dlaczego ktoś ma przestać przewijać. Otwarcie oferty kubka to kubek zamknięty: pokrywka na miejscu, uchwyt widoczny, szkliwo zgodne ze zdjęciem. Para, dojazd do pracy albo łapiąca dłoń mogą być uczciwą reklamą i nadal nie zastąpią tego pliku oferty.

Trzymaj eksporty osobno. Plik oferty wiąże tożsamość z obrazem referencyjnym i pokazuje jedną funkcję naraz. Plik reklamy może zmienić otoczenie, kadr i tempo. Zasady marketplace różnią się witryną i kategorią, i się zmieniają. Przeczytaj aktualne zasady wideo dla konta, z którego sprzedajesz, zanim wgrasz plik. Ten przewodnik nie ustala czasu trwania, bitrate, kwalifikacji ani szans na akceptację.

Zacznij od zdjęcia i prawdziwej geometrii

Użyj zdjęcia wersji w sprzedaży: ta sama pokrywka, ten sam pasek, to samo logo. W przestrzeni obrazu dołącz to zdjęcie, gdy potrzebujesz czystego tła albo planszy z kontekstem. Napisz, co wolno zmienić (tło) i czego nie wolno (sylwetka, szkliwo, szew, litery logo).

Porównaj nowy kadr ze zdjęciem w tym samym rozmiarze. Zatrzymaj się, jeśli ścianka kubka chudnie albo torba dostaje kieszeń. Późniejsze generowanie wideo nie przywróci kształtu, który już zniknął. Tam, gdzie liczy się wierny wygląd — nadrukowana pojemność, zmierzony pasek, wykończenie okuć — pokaż fotografię albo samodzielnie nagrany klip. Generowanie może stać obok tego dowodu.

Jedna funkcja w każdym ujęciu

Zapisz listę ujęć, zanim otworzysz przestrzeń wideo.

Kubek dostaje główne ujęcie z zamkniętą pokrywką, dłoń unoszącą tylko pokrywkę i ujęcie obok notesu, który też jest na zdjęciu. Torba dostaje układ z przodu, pasek na oparciu krzesła i dno na stole. Sześć ujęć, sześć faktów. Jeden prompt o „spokojnym poranku” scala je i wymyśla kuchnię.

W przestrzeni wideo dołącz zatwierdzony kadr i opisz tylko ten ruch. Wybierz model, którego ustawienia przyjmują kadr nieruchomy. Trzymaj kolor i liczbę części. Odrzuć dubel, gdy logo pełznie, pokrywka zmienia grubość albo pojawia się drugi pasek.

Najpierw czyste tło, potem prawdziwy kontekst

Czyste tło jest wtedy, gdy kupujący potrzebuje obrysu: uchwytu, prostokąta torby. Kontekst jest wtedy, gdy faktem są skala albo użycie: kubek obok notesu, torba na krześle. Notes i krzesło mają zostać zwyczajne. Nie powinny sugerować niemierzonego twierdzenia, na przykład czasu trzymania ciepła albo ciężaru, który torba uniesie. Cieplejsza scena należy do wersji reklamowej. Czyste ujęcie główne zostaw w pliku oferty.

Sprawdź kubek i torbę

Przeczytaj każde słowo na obrazie. Sformułowanie, którego nie podajesz, nie jest twierdzeniem oferty. Osoby w kadrze potrzebują tej samej kontroli praw co zdjęcia produktu.

Wyeksportuj plik po rzeczywistym przeglądzie

Przytnij tak, by produkt był rozpoznawalny od razu. Podpisuj tylko fakt, który da się wskazać na zdjęciu, na przykład „pokrywka się zdejmuje”. Wyeksportuj plik oferty i plik reklamy jako osobne kopie wzorcowe i trzymaj zdjęcie referencyjne obok nich.

Od czego zacząć w OmniArt

Otwórz przestrzeń obrazu ze zdjęciem kubka albo torby i zrób jeden czysty kadr oraz jeden kontekstowy. Przenieś każdy zatwierdzony kadr do przestrzeni wideo na jeden ruch. Wyeksportuj plik oferty, gdy przegląd sześciu wierszy przechodzi, a potem zacznij powiązany przebieg pracy nad reklamą.