Een persoon aan een foto toevoegen met AI: stap voor stap

Als je met AI een persoon aan een foto toevoegt, plak je niet echt een uitknipsel — je vraagt een beeldmodel om één foto opnieuw op te bouwen zodat een tweede persoon erin thuishoort. Het model moet die persoon op een geloofwaardige plek zetten, op de schaal van de scène brengen, opnieuw belichten zodat het klopt en er een schaduw onder de voeten leggen. Krijg je die vier dingen goed, dan leest het resultaat als een foto. Mis je er één, dan leest het als een sticker.

Op OmniArt is dit werk voor een beeldmodel, geen klus voor een editor met lagen. Je uploadt de basisfoto, je uploadt een referentiefoto van de persoon en je beschrijft de montage in de prompt. Seedream 5.0 Pro doet dit goed omdat het fusie van meerdere afbeeldingen ondersteunt — tot 10 referentieafbeeldingen samengevoegd tot één uitvoer — plus taal voor gebieden en ankerpunten om precies te sturen waar de bewerking landt. GPT Image 2 verwerkt bewerkingsinstructies in gewone taal, en Nano Banana 2 doet referentiegestuurde bewerkingen als je een tweede mening wilt op hetzelfde paar invoerbeelden.

Deze gids loopt de hele workflow op volgorde door: de foto’s kiezen, het model kiezen, de plaatsingsprompt schrijven, corrigeren wat niet klopt en dan een definitieve render vastleggen. Er zitten drie prompts bij die je kunt kopiëren en plakken.

Wat het model eigenlijk doet

Het helpt om het mechanisme te begrijpen voordat je een prompt schrijft. Als je twee afbeeldingen en één instructie aanlevert, monteert het model geen pixels — het genereert een nieuwe afbeelding die op beide invoeren is gebaseerd. Dat heeft twee praktische gevolgen.

Ten eerste kan de basisfoto licht veranderen, ook in gebieden die je niet noemde. Achtergronden verschuiven, een tafelrand verspringt, tekst op een bord raakt door de war. Je beperkt dat door de rest van het beeld expliciet te beschermen in de prompt — dezelfde discipline die gebiedsbewerkingen laat werken.

Ten tweede komt de identiteit volledig uit de referentiefoto. Is die klein, wazig, zwaar gefilterd of vanuit een hoek geschoten die niets te maken heeft met wat je in de uitvoer wilt, dan verzint het model het verschil erbij — en verzonnen gezichten gaan zwerven. De referentie doet hier meer werk dan de prompt.

Stap 1: kies de basisfoto en de referentie van de persoon

Slechte invoer kost meer iteraties dan een slechte prompt, dus besteed hier een minuut aan.

De basisfoto moet een duidelijke lege plek hebben waar iemand kan staan of zitten, een leesbare lichtrichting, en zichtbare grond of vloer zodat een schaduw ergens kan landen. Vermijd foto’s waarin elke plausibele positie achter meubels wegvalt, en vermijd extreme groothoekopnamen — de perspectiefvertekening is lastig te evenaren.

De referentie van de persoon moet één schone, goed belichte foto zijn, het liefst geschoten vanuit ruwweg de hoek en de afstand die je in het eindbeeld wilt. Ten voeten uit als de persoon ook in de uitvoer ten voeten uit staat. Neutraal licht werkt beter dan dramatisch licht, want vlak licht is makkelijker opnieuw te belichten dan een portret met harde schaduwen. Moet de persoon in een specifieke outfit verschijnen, dan laat de referentie die outfit al zien.

Stap 2: kies het model

Deze drie staan alle drie in de beeldwerkruimte van OmniArt, en alle drie nemen naast de prompt geüploade referentieafbeeldingen aan.

Een redelijke standaard: begin met Seedream 5.0 Pro voor alles waar plaatsing én identiteit tellen. Is de montage eenvoudig — één persoon, voor de hand liggende plek, vergevingsgezind licht — dan komt GPT Image 2 er vaak met minder woorden.

Stap 3: schrijf de plaatsingsprompt

Een prompt die voor deze taak werkt heeft vier delen, in deze volgorde:

1. De instructie — voeg de persoon uit de referentie toe aan de basisfoto.
2. Plaatsing en schaal — waar die staat, wat die doet, hoe groot ten opzichte van een bekend object in beeld.
3. Licht en schaduw laten kloppen — de richting en de kwaliteit van het licht in de basisfoto, en waar de schaduw valt.
4. Bescherming — alles in de basisfoto dat identiek moet blijven.

Dit is een werkende versie die je kunt aanpassen:

Add the woman from the second reference photo into the first photo. Place her standing on the left side of the wooden deck, facing the camera, weight on her right leg, with her head roughly level with the top of the deck railing behind her. Match the base photo's lighting exactly: late-afternoon sun from the upper right, warm tone, soft-edged shadows. Cast her shadow down and to the left across the deck boards. Keep the deck, railing, plants, sky, and every other element of the base photo unchanged.

Merk op dat “her head roughly level with the top of the deck railing” meer doet voor de schaal dan “medium size” ooit zal doen. De persoon vastknopen aan iets wat al meetbaar in beeld staat, is de bruikbaarste schaaltruc in dit soort prompts.

Een zittende variant, voor een kleinere en meestal makkelijkere montage:

Insert the man from the reference photos into the café scene, seated in the empty chair on the right side of the table, three-quarter view turned slightly toward the window, hands resting on the table. Scale him so his shoulders sit just below the top of the chair back. Light him from the window on the left with soft diffused daylight matching the base image, with a faint contact shadow where his forearms meet the table. Do not alter the table, cups, other people, or the background.

Stap 4: verfijn met bewerkingen gericht op één gebied

De eerste render is zelden de laatste, en de fout die de meeste mensen maken is de hele prompt opnieuw draaien. Doe dat niet. Neem de uitvoer waarin de plaatsing klopt en corrigeer één ding tegelijk met een instructie die op één gebied is gericht. Seedream 5.0 Pro is daarvoor gebouwd — een gebied, een ankerpunt of een plek benoemen zoals iemand die hardop zou voorlezen (“bottom left”, “second from the right”) houdt de bewerking lokaal.

Using this image, adjust only the added figure: soften the edge along her right shoulder so it blends with the background wall, warm her skin tones slightly to match the surrounding light, and extend her shadow another twenty percent to the left. Change nothing else in the frame.

Twee of drie van zulke gerichte rondes verslaan meestal tien volledige nieuwe pogingen, en ze kosten minder. De promptgids voor Seedream 5.0 Pro behandelt de patronen voor gebieden, ankerpunten en hexadecimale kleuren dieper als je hier verder in wilt gaan.

Stap 5: leg de definitieve render vast

Zodra plaatsing, identiteit en licht allemaal standhouden, doe je een laatste ronde op de resolutie die je echt nodig hebt, in plaats van door te bewerken op een kleine schets. Render de goedgekeurde montage opnieuw op het grootste formaat dat het model ondersteunt — Seedream 5.0 Lite biedt native 4K als de uitvoerresolutie doorslaggevend is — en bekijk het resultaat op 100% voordat je het oplevert. Randhalo’s en niet-passende korrel zijn onzichtbaar op miniatuurformaat en overduidelijk op ware grootte.

Licht, perspectief, schaal en schaduw laten kloppen

Deze vier faalvormen verklaren de meeste montages die verkeerd ogen zonder dat de kijker weet waarom.

• Lichtrichting. Lees eerst de schaduwen in de basisfoto en benoem daarna de richting in de prompt (“from the upper right”, “from the window on the left”). Is de referentiefoto van de persoon van de andere kant belicht, zeg dat dan expliciet: “relight the figure from the right; the reference photo's left-side lighting should not carry over.”
• Lichtkwaliteit. Harde zon geeft scherp afgetekende schaduwen; bewolkt weer en binnenlicht geven zachte. Een zacht belichte persoon in een scène met harde zon oogt geplakt. Benoem de kwaliteit, niet alleen de richting.
• Perspectief en camerahoogte. Is de basisfoto op heuphoogte geschoten, dan zit een persoon uit een referentie op ooghoogte verkeerd in het beeld. Voeg “match the base photo's low camera angle, viewed slightly from below” toe en het model past de verkorting van de figuur aan.
• Schaal. Knoop de hoogte altijd vast aan iets in beeld — een deuropening, een reling, een stoelrug, de schouder van iemand anders. Absolute beschrijvingen overleven de vertaling naar pixels niet.
• Contactschaduw. Het kleine donkere vlak waar een lichaam een oppervlak raakt, is wat fysieke aanwezigheid verkoopt. Vraag er met zoveel woorden om: “a soft contact shadow under both shoes where they meet the pavement.”
• Korrel en kleur. Vraag het model om de korrel, de kleurtemperatuur en eventuele lensonscherpte van de basisfoto over te nemen. Een schone figuur in een korrelige foto verraadt zichzelf.

Problemen oplossen

Het gezicht lijkt niet op de persoon. Je referentie doet te weinig werk. Upload extra hoeken van dezelfde persoon, kies een hogere resolutie en laat zwaar gefilterde opnamen weg. Vraag daarna specifiek: “preserve the facial features, hairline, and hair color from the reference photos without stylizing them.”

De achtergrond is veranderd. Je beschermingszin was te vaag. Som de elementen expliciet op in plaats van “houd de achtergrond gelijk” te zeggen. Draai daarna een correctieronde op één gebied in plaats van opnieuw te genereren.

De persoon zweeft. Er ontbreekt een contactschaduw, of de voeten zijn onduidelijk afgesneden. Vraag rechtstreeks om de contactschaduw en controleer of het grondvlak zichtbaar is op de plek waar je de persoon hebt gezet.

Verkeerde grootte. Vervang elke absolute maataanduiding door een vergelijking met een object dat al in beeld staat.

De randen ogen uitgeknipt. Vraag om een verzachte grens en om passende korrel langs de contour van de figuur, en kijk of de referentiefoto een harde uitknipachtergrond had — uitknipsels op wit werken uitgeknipte resultaten in de hand.

De pose is stijf. Beschrijf de gewichtsverdeling en de handen. “Weight on her right leg, one hand in her jacket pocket” levert een natuurlijkere houding op dan “standing naturally.”

Aan de slag op OmniArt

Kies één basisfoto met een duidelijke lege plek en één schone, goed belichte referentiefoto van de persoon. Open de beeldwerkruimte van OmniArt, kies Seedream 5.0 Pro, upload beide en draai de terrasprompt uit stap 3 met je eigen details erin. Beoordeel bij de eerste render alleen de plaatsing en de schaal — identiteit en licht zijn waar de verfijningsrondes voor zijn.

Werk daarna met kleine correcties in plaats van nieuwe prompts. Twee rondes op één gebied en één definitieve render op volle resolutie is het normale pad, en zo blijft de basisfoto intact terwijl de figuur op zijn plek valt.