De beste AI-inpaintingtools in 2026: bewerken per gebied

AI-inpainting betekende vroeger één ding: een masker schilderen over het deel van de foto dat je niet bevalt, een korte prompt typen en het model binnen dat masker opnieuw laten tekenen. In 2026 is dat nog maar één van de routes naar hetzelfde resultaat. Sommige tools geven je nog steeds een kwast. Andere laten je het gebied in gewone taal benoemen — “the second bottle from the left”, “the sign above the door” — en bewerken alleen dat stuk terwijl de rest van het frame byte voor byte vertrouwd blijft. Beide aanpakken tellen als inpainting zolang je een bewerking van een geselecteerd gebied terugkrijgt en niet een nieuwe afbeelding.

Dit overzicht behandelt acht manieren om in 2026 per geselecteerd gebied te bewerken, te beginnen met de route met meerdere modellen op OmniArt. Per tool: wat voor controle over het gebied je krijgt, voor welke klus hij echt geschikt is, en waar de weg ophoudt. Geen enkele tool hier wint elke briefing, en de eerlijke grenzen tellen zwaarder dan de functielijsten.

Wat nu als inpainting telt

Onder hetzelfde woord schuilen drie klussen, en die door elkaar halen is de meest voorkomende reden dat een bewerking tegenvalt.

Verwijderen is een reconstructieprobleem en is vaak beter af met een klein, gespecialiseerd model. Vervangen en lokaal aanpassen zijn generatieproblemen en vragen om een sterk beeldmodel dat zich strak aan het gebied houdt. Kies de tool bij de klus, niet bij het merk.

1. OmniArt — bewerken op instructie en gebied over meerdere modellen

De route van OmniArt naar inpainting-achtige resultaten loopt via bewerken op instructie en gebied binnen de beeldmodellen zelf, en niet via een canvas met een maskerkwast. Je beschrijft het gebied en de verandering in de prompt, en het model bewerkt dat gebied terwijl de rest van het frame onaangeroerd blijft. Drie modellen op het platform dragen het meeste van dat werk.

Seedream 5.0 Pro is de precisieoptie. Het reageert op bewerken via coördinaten en positie — een kader, een punt, een pijl of een letterlijke coördinaat die het doelgebied benoemt — plus schetsbewerking, waarbij een ruwe vorm die jij aanlevert de ruimtelijke referentie wordt voor een beschreven object. Ankerbewerking pint een klein of dubbelzinnig doel vast, zodat het model in een druk frame niet naar een buurobject afdwaalt. Het leest ook exacte hexcodes en benoemde materialen, voegt meerdere referentieafbeeldingen samen en kan een resultaat opsplitsen in een achtergrondlaag plus losse transparante elementlagen.

GPT Image 2 biedt een bewerkingsoppervlak in natuurlijke taal: je verfijnt een bestaande afbeelding door de verandering in zinnen te beschrijven, wat past bij bewerkingen die makkelijker te zeggen dan te omlijnen zijn. Nano Banana 2 doet bewerkingen op basis van een referentie, waarbij een andere afbeelding de look, het object of het materiaal levert dat je in het doelgebied wilt overnemen.

• Controle over het gebied: beschreven gebieden, coördinaten, ankers, schetsreferenties, hexnauwkeurige herkleuringen
• Het best voor: merkgetrouwe productbewerkingen, composities met meerdere referenties, gelaagde bestanden die je later opnieuw samenstelt
• Eerlijke grens: OmniArt heeft geen kwast- of maskerinterface. De controle over het gebied zit in de grammatica van je prompt, dus de precisie hangt af van hoe helder je het gebied kunt benoemen — en sommige invoer aan modelzijde, zoals het plaatsen van een schets of een anker, blijft een workflow via de API van de aanbieder en geen bediening op een canvas in OmniArt

2. Adobe Photoshop generative fill — de standaard met maskerkwast

Photoshop blijft de referentie-implementatie van klassieke inpainting. Trek een selectie met de lasso of de kwast, typ een korte prompt, krijg drie varianten op een eigen generatieve laag en blijf non-destructief itereren. Omdat de selectie pixelnauwkeurig is, verwerkt het de gevallen waar taal het moeilijk mee heeft: een grillige vorm, een gaatje tussen twee overlappende objecten, een streepje langs een rand.

• Controle over het gebied: pixelnauwkeurige maskers, doezelen, een laag per variant
• Het best voor: retoucheren, canvassen uitbreiden en compositiewerk waarbij het masker exact moet zijn
• Eerlijke grens: gebonden aan een abonnement en gemaakt voor de desktop; gegenereerde vullingen kunnen zachter ogen dan de omringende fotografie, dus grote vervangingen vragen vaak een tweede ronde

3. Stable Diffusion-inpainting in ComfyUI of A1111 — maximale controle, lokaal

De opensourcestack geeft je knoppen die niemand anders blootlegt: de sterkte van de ruisonderdrukking, maskervervaging, inpainten op volledige resolutie, speciale inpainting-checkpoints en conditionering met ControlNet om houding, diepte of randen binnen het gemaskeerde gebied vast te houden. Het draait op je eigen hardware, en dat telt als de bronafbeeldingen je machine niet mogen verlaten.

• Controle over het gebied: alle maskerparameters plus structurele conditionering
• Het best voor: herhaalbare productiepipelines, gevoelig materiaal en fijngetrainde modellen voor een specifieke stijl
• Eerlijke grens: de steilste installatie en leercurve in deze lijst, en de resultaten zijn niet beter dan je keuze van checkpoint — reken op echte tijd voordat de eerste bruikbare bewerking er staat

4. Regiobewerking in Midjourney — opnieuw tekenen binnen een gestileerd frame

Met de regiotools van Midjourney selecteer je een gebied van een afgeronde generatie en prompt je alleen dat deel opnieuw, waardoor de kenmerkende rendering intact blijft in plaats van dat je moet exporteren naar een aparte editor met een andere esthetiek. Voor illustratie en conceptwerk is binnen één visueel systeem blijven meer waard dan maskerprecisie.

• Controle over het gebied: rechthoekige selectie en selectie uit de vrije hand, met een nieuwe prompt
• Het best voor: concept art, gestileerde keyframes en doorwerken op een look die je al bevalt
• Eerlijke grens: zwakker in fotografisch realisme en tekst; regiobewerkingen erven de stilistische neiging van het model, dus letterlijke, documentair kloppende vervangingen zijn moeilijk af te dwingen

5. Objectverwijderaars uit de LaMa-klasse — opschonen zonder verzinsels

Tools die op inpainting-specifieke architecturen zijn gebouwd — Cleanup.pictures en de verschillende opensource-frontends voor LaMa daaronder — doen één ding: je kwast over een object en krijgt geloofwaardige achtergrond terug. Ze proberen geen nieuw onderwerp te genereren, en precies daarom zijn ze goed in verwijderen. Hoogspanningskabels, toeristen, losse snoeren en logoplaatjes verdwijnen zonder dat er een gehallucineerde vervanging binnensluipt.

• Controle over het gebied: een kwastmasker, alleen verwijderen
• Het best voor: opschonen in hoog volume en foto’s voorbereiden op een generatieve bewerking
• Eerlijke grens: geen enkele vorm van vervangen of lokaal aanpassen, en grote maskers over complexe textuur (menigten, dicht gebladerte, tegels met een patroon) smeren uit

6. Canva Magic Edit en Magic Eraser — inpainting binnen een ontwerpbestand

De waarde van Canva zit in de plek, niet in het vermogen. De bewerking gebeurt in hetzelfde bestand als de opmaak, de typografie en de merkset, dus een socialpost is te repareren zonder een omweg via een aparte editor en een nieuwe import. Teamleden die geen ontwerper zijn, kunnen er een redelijke objectwissel doen zonder maskeren te leren.

• Controle over het gebied: een grove kwastselectie en een korte tekstprompt
• Het best voor: materiaal voor social en marketing, teams met gemengde vaardigheden en korte doorlooptijden
• Eerlijke grens: de grofste gebiedscontrole in deze lijst; fijne randen, kleine objecten en uitvoer op drukresolutie liggen buiten het comfortabele bereik

7. Photoroom — product- en e-commercebewerkingen op volume

Photoroom is afgestemd op de commercecase: het product uitsnijden, het oppervlak opschonen, een spiegeling of een prijssticker weghalen, de achtergrond vervangen en het geheel in batches over een catalogus draaien. De objectbewuste selectie vindt het product meestal zonder veel kwastwerk, en dat maakt honderden SKU’s behapbaar.

• Controle over het gebied: automatische objectherkenning plus handmatige verfijning
• Het best voor: listings op marktplaatsen, het opschonen van een catalogus en herhaalbare batchbewerkingen
• Eerlijke grens: smal van opzet — buiten productfotografie hebben de selectieheuristieken veel minder houvast, en op sjablonen gebaseerde uitvoer kan over een catalogus heen eenvormig ogen

8. Google Photos Magic Editor — telefoon eerst, in je filmrol

Voor bewerkingen die moeten gebeuren waar de foto al staat, doet Magic Editor het verwijderen, verplaatsen en veranderen van achtergronden met een model dat je op aanraking laat selecteren in plaats van met een kwast. Het is de tool die de meeste mensen daadwerkelijk gebruiken, omdat hij al geïnstalleerd is en het bronbestand nergens heen geëxporteerd hoeft te worden.

• Controle over het gebied: objecten selecteren met een tik of een lasso, met begeleide suggesties
• Het best voor: persoonlijke foto’s, snelle reparaties voor social en bewerken op een telefoon
• Eerlijke grens: weinig controle via de prompt, geen uitvoer in lagen en plafonds in resolutie en getrouwheid die het ongeschikt maken voor levering aan een klant of voor drukwerk

Kiezen op klus

Promptpatronen die over tools heen werken

De instructiegewoontes die je resultaten optillen, zijn breed overdraagbaar, of je nu in een maskerdialoog typt of een gebied in een zin benoemt.

1. Benoem het doel zoals een mens het hardop zou zeggen. “The second bottle from the left”, “the sign above the door” en “row 2, column 3” verslaan allemaal abstracte percentages.
2. Zeg wat er verandert en wat niet. Eén bijzin voor de bewerking, één bijzin die de rest van het frame beschermt.
3. Wees numeriek precies waar er cijfers bestaan. Hexcodes voor kleur, benoemde materialen voor oppervlakken — “a bit warmer” is geen instructie.
4. Beschrijf licht en contact, niet alleen het object. Een vervanging landt als je de richting van het hoofdlicht noemt en de plek waar het object het oppervlak eronder raakt.
5. Splits samengestelde bewerkingen in aparte rondes. Drie veranderingen in één instructie is precies hoe een lokale bewerking verandert in een regeneratie van het hele frame.

Wat deze lijst weglaat

Mobiele apps met één doel die een openbaar verwijdermodel inpakken, en DAM-tools voor de enterprisemarkt waar inpainting een vinkje achter een verkoopgesprek is, vallen allebei af. Datzelfde geldt voor watermerkverwijderaars, die eerder een juridisch dan een technisch probleem zijn. De lat om erin te komen was simpel: echte controle over het gebied, een klus die de tool beter doet dan de alternatieven, en vandaag beschikbaar voor een individuele maker.

Aan de slag op OmniArt

Bewerken per geselecteerd gebied begint op OmniArt net als elke andere generatie: breng de afbeelding naar de beeldwerkruimte en schrijf het gebied en de verandering in de prompt. Voor de volledige patronenbibliotheek — bewerken op coördinaten, schets- en ankerreferenties, hexnauwkeurige herkleuringen, het samenvoegen van meerdere afbeeldingen en het scheiden van lagen — staan in de promptgids voor Seedream 5.0 Pro kant-en-klare voorbeelden per modus.

Als jouw bewerkingen zich beter laten lezen als zinnen dan als coördinaten, probeer dan eerst GPT Image 2 — het bewerkingsoppervlak in natuurlijke taal is gebouwd om een verandering te beschrijven in plaats van te omlijnen. Dat beide modellen in één werkruimte zitten, is precies het punt: als het ene zich niet aan een gebied houdt, ligt het volgende een keuzelijst verderop en niet achter een extra abonnement.