Yapay zeka ile fotoğrafa kişi ekleme: adım adım rehber

Yapay zeka ile bir fotoğrafa kişi eklerken aslında bir kesip yapıştırma yapmıyorsunuz — bir görsel modelden, ikinci bir kişinin oraya ait olacağı şekilde tek bir fotoğrafı yeniden çizmesini istiyorsunuz. Modelin o kişiyi inandırıcı bir yere yerleştirmesi, sahneye göre ölçeklendirmesi, ışığa uyacak biçimde yeniden aydınlatması ve ayaklarının altına bir gölge koyması gerekiyor. Bu dördü doğru olduğunda sonuç bir fotoğraf gibi okunuyor. Biri eksik kaldığında ise çıkartma gibi.

OmniArt’ta bu, katman tabanlı bir düzenleyici işi değil, bir görsel modeli işi. Temel fotoğrafı yüklüyor, kişinin referans fotoğrafını yüklüyor ve birleşimi prompt’ta anlatıyorsunuz. Seedream 5.0 Pro bu işi iyi kaldırıyor; çünkü çoklu görsel birleştirmeyi destekliyor — tek bir çıktıda birleştirilen 10 referans görsele kadar — ve düzenlemenin tam olarak nereye ineceğini kontrol etmek için bölge ve çıpa dili sunuyor. GPT Image 2 doğal dille verilen düzenleme talimatlarını alıyor, Nano Banana 2 ise aynı girdi çifti için ikinci bir görüş istediğinizde referans yönlendirmeli düzenlemeler yapıyor.

Bu rehber tüm iş akışını sırayla anlatıyor: fotoğrafları seçin, modeli seçin, yerleştirme prompt’unu yazın, aksayanı düzeltin, sonra final render’ı kilitleyin. İçinde kopyalayıp kullanabileceğiniz üç prompt var.

Modelin gerçekte yaptığı şey

Prompt yazmadan önce mekanizmayı anlamak faydalı. İki görsel ve bir talimat verdiğinizde model piksel birleştirmiyor — her iki girdiye koşullanmış yeni bir görsel üretiyor. Bunun iki pratik sonucu var.

Birincisi, temel fotoğraf hiç söz etmediğiniz alanlarda bile hafifçe değişebiliyor. Fonlar kayıyor, bir masa kenarı yer değiştiriyor, bir tabeladaki yazı karışıyor. Bunu, karenin geri kalanını prompt’ta açıkça koruyarak azaltıyorsunuz; bölge düzenlemelerini işe yarar kılan disiplinin aynısı.

İkincisi, kimlik tamamen referans fotoğraftan geliyor. Referans küçük, bulanık, ağır filtreli ya da çıktıda istediğinize hiç benzemeyen bir açıdan çekilmişse, model farkı kendisi uyduruyor — ve uydurulan yüzler savruluyor. Burada referans, prompt’tan daha fazla iş yapıyor.

1. adım: temel fotoğrafı ve kişi referansını seçin

Kötü girdiler kötü bir prompt’tan daha fazla yinelemeye mal olur; bu yüzden buraya bir dakika ayırın.

Temel fotoğrafta bir kişinin ayakta durabileceği ya da oturabileceği bariz bir boşluk, okunabilir bir ışık yönü ve gölgenin ineceği görünür bir zemin bulunmalı. Her olası konumun mobilyayla kapandığı fotoğraflardan ve aşırı geniş açılı çekimlerden kaçının — perspektif bozulmasını eşleştirmek zordur.

Kişi referansı temiz ve iyi aydınlatılmış tek bir fotoğraf olmalı; ideal olarak final görselde istediğiniz açıya ve mesafeye yakın çekilmiş. Kişi çıktıda tam boy görünecekse referans da tam boy olsun. Nötr ışık dramatik ışıktan iyidir; çünkü düz ışığı yeniden aydınlatmak, sert gölgeli bir portreyi yeniden aydınlatmaktan kolaydır. Kişinin belirli bir kıyafetle görünmesi gerekiyorsa referans o kıyafeti zaten göstermeli.

2. adım: modeli seçin

Bu üç model de OmniArt görsel çalışma alanında bulunuyor ve üçü de prompt’un yanında yüklenmiş referans görselleri alıyor.

Makul bir varsayılan: yerleştirmenin de kimliğin de önemli olduğu her işte Seedream 5.0 Pro ile başlayın. Birleştirme basitse — tek kişi, bariz bir yer, affedici bir ışık — GPT Image 2 sıklıkla daha az kelimeyle sonuca ulaşıyor.

3. adım: yerleştirme prompt’unu yazın

Bu iş için işe yarayan bir prompt’un dört parçası var ve sıra şu:

1. Talimat — referanstaki kişiyi temel fotoğrafa ekle.
2. Yerleşim ve ölçek — nerede duracağı, ne yapacağı, karedeki bilinen bir nesneye göre ne kadar büyük olacağı.
3. Işık ve gölge uyumu — temel fotoğraftaki ışığın yönü ve niteliği, gölgenin nereye düştüğü.
4. Koruma — temel fotoğrafta birebir aynı kalması gereken her şey.

Uyarlayabileceğiniz, işe yarayan bir versiyon:

İkinci referans fotoğraftaki kadını ilk fotoğrafa ekle. Onu ahşap terasın sol tarafında ayakta, kameraya bakar hâlde, ağırlığı sağ bacağında ve başı arkasındaki teras korkuluğunun üst hizasına yakın olacak şekilde yerleştir. Temel fotoğrafın ışığını birebir eşleştir: sağ üstten gelen ikindi güneşi, sıcak ton, yumuşak kenarlı gölgeler. Gölgesini teras tahtaları boyunca aşağı ve sola doğru düşür. Terası, korkuluğu, bitkileri, gökyüzünü ve temel fotoğrafın diğer tüm öğelerini değiştirmeden bırak.

«Başı teras korkuluğunun üst hizasına yakın» ifadesinin ölçek için «orta boy» ifadesinden çok daha fazla iş yaptığına dikkat edin. Kişiyi karede zaten ölçülebilir olan bir şeye bağlamak, bu prompt’lardaki en yararlı tek ölçek hilesi.

Daha küçük ve genelde daha kolay bir birleştirme için oturan bir varyant:

Referans fotoğraflardaki adamı kafe sahnesine, masanın sağ tarafındaki boş sandalyeye oturmuş, hafifçe pencereye dönük dörtte üç açıyla ve elleri masada duracak şekilde yerleştir. Onu, omuzları sandalye arkalığının üst kenarının hemen altında kalacak biçimde ölçekle. Temel görselle uyumlu, soldaki pencereden gelen yumuşak dağınık gün ışığıyla aydınlat ve kollarının masaya değdiği yerde hafif bir temas gölgesi bırak. Masayı, fincanları, diğer insanları ve fonu değiştirme.

4. adım: bölgeye yönelik düzenlemelerle ince ayar yapın

İlk render nadiren finaldir ve çoğu kişinin yaptığı hata tüm prompt’u yeniden çalıştırmak. Yapmayın. Yerleştirmeyi doğru yakalayan çıktıyı alın ve bölgeye sınırlı bir talimatla tek seferde tek bir şeyi düzeltin. Seedream 5.0 Pro bunun için kurulmuş — bir bölgeyi, bir çıpa noktasını ya da bir konumu insanın sesli okuyacağı gibi adlandırmak («sol alt», «sağdan ikinci») düzenlemeyi yerel tutuyor.

Bu görselde yalnızca eklenen figürü düzelt: sağ omzu boyunca kenarı yumuşat ki arkadaki duvarla kaynaşsın, ten tonlarını çevredeki ışığa uyacak şekilde hafifçe ısıt ve gölgesini sola doğru yüzde yirmi daha uzat. Karede başka hiçbir şeyi değiştirme.

Bu tür hedefli iki ya da üç geçiş, on tam yeniden denemeyi genellikle geçiyor ve daha az tutuyor. Bunu daha ileri götürmek isterseniz Seedream 5.0 Pro prompt rehberi bölge, çıpa ve renk kodu kalıplarını daha ayrıntılı anlatıyor.

5. adım: final render’ı kilitleyin

Yerleştirme, kimlik ve ışık oturduğunda küçük bir taslağı düzenlemeye devam etmek yerine gerçekten ihtiyaç duyduğunuz çözünürlükte son bir geçiş yapın. Onayladığınız birleşimi modelin desteklediği en büyük boyutta yeniden render alın — çıktı çözünürlüğü belirleyici etkense Seedream 5.0 Lite yerleşik 4K sunuyor — ve yayınlamadan önce sonucu yüzde 100 ölçekte kontrol edin. Kenar halkaları ve uyumsuz grenler küçük önizlemede görünmez, tam boyutta ise apaçıktır.

Işık, perspektif, ölçek ve gölge uyumu

Bu dört başarısızlık biçimi, izleyicinin nedenini bilmeden yanlış bulduğu birleşimlerin çoğunu açıklıyor.

• Işık yönü. Önce temel fotoğrafın gölgelerini okuyun, sonra yönü prompt’ta belirtin («sağ üstten», «soldaki pencereden»). Kişinin referans fotoğrafı ters taraftan aydınlatılmışsa bunu açıkça söyleyin: «figürü sağdan yeniden aydınlat; referans fotoğrafın soldan gelen ışığı taşınmasın».
• Işık niteliği. Sert güneş keskin kenarlı gölge verir; kapalı hava ve iç mekân ışığı yumuşak gölge verir. Sert güneşli bir sahnedeki yumuşak ışıklı bir kişi yapıştırılmış görünür. Yalnızca yönü değil niteliği de adlandırın.
• Perspektif ve kamera yüksekliği. Temel fotoğraf bel yüksekliğinden çekildiyse, göz seviyesinde tutulan bir telefondan referans alınmış bir kişi karede yanlış duracaktır. «Temel fotoğrafın alçak kamera açısını, hafifçe alttan bakışı eşleştir» diye ekleyin; model figürün kısalmasını buna göre ayarlar.
• Ölçek. Boyu her zaman karedeki bir şeye bağlayın — bir kapı boşluğu, bir korkuluk, bir sandalye arkalığı, başka birinin omzu. Mutlak tarifler piksellere çevrilirken ayakta kalmaz.
• Temas gölgesi. Bir bedenin bir yüzeye değdiği yerdeki küçük koyu alan, fiziksel varlığı satan şeydir. Adıyla isteyin: «her iki ayakkabının kaldırıma değdiği yerde yumuşak bir temas gölgesi».
• Gren ve renk. Modelden temel fotoğrafın grenini, renk sıcaklığını ve varsa objektif yumuşaklığını eşleştirmesini isteyin. Grenli bir fotoğraftaki tertemiz bir figür ele verir.

Sorun giderme

Yüz o kişiye benzemiyor. Referansınız çok az iş yapıyor. Aynı kişinin ek açılarını yükleyin, daha yüksek çözünürlüğü tercih edin ve ağır filtreli kareleri çıkarın. Sonra özellikle şunu isteyin: «yüz hatlarını, saç çizgisini ve saç rengini referans fotoğraflardaki gibi koru, stilize etme».

Fon değişti. Koruma cümleniz fazla belirsizdi. «Fonu koru» demek yerine öğeleri tek tek sayın. Sonra yeniden üretmek yerine bölgeye sınırlı bir düzeltme geçişi yapın.

Kişi havada duruyor. Temas gölgesi eksik ya da ayaklar belirsiz biçimde kırpılmış. Temas gölgesini doğrudan isteyin ve kişiyi yerleştirdiğiniz noktada zemin düzleminin göründüğünü doğrulayın.

Boyut yanlış. Mutlak boyut ifadelerini, karede zaten bulunan bir nesneyle yapılan bir karşılaştırmayla değiştirin.

Kenarlar kesilmiş gibi görünüyor. Figürün konturu boyunca yumuşatılmış bir sınır ve eşleşen gren isteyin; ayrıca referans fotoğrafın sert kesilmiş bir fona sahip olup olmadığını kontrol edin — beyaz fondan kesilmiş referanslar, kesilmiş görünen sonuçları teşvik ediyor.

Duruş katı. Ağırlık dağılımını ve el konumunu anlatın. «Ağırlığı sağ bacağında, bir eli ceket cebinde» ifadesi «doğal biçimde ayakta» ifadesinden daha doğal bir duruş üretiyor.

OmniArt’ta başlamak

Bariz bir boşluğu olan bir temel fotoğrafla, kişinin temiz ve iyi aydınlatılmış bir referans fotoğrafını seçin. OmniArt görsel çalışma alanını açın, Seedream 5.0 Pro’yu seçin, ikisini de yükleyin ve 3. adımdaki teras prompt’unu kendi ayrıntılarınızla çalıştırın. İlk render’da yalnızca yerleşimi ve ölçeği değerlendirin — kimlik ile ışık, ince ayar geçişlerinin işi.

Sonra yeni prompt’lar yerine küçük düzeltmelerle çalışın. İki bölgeye sınırlı geçiş ve bir tam çözünürlük render’ı normal yoldur; temel fotoğrafı olduğu gibi korurken figür de yerine oturur.